عنوان:تشويش و اضطراب؛ مقابله يا پذيرش؟
http://www.birtak.com/ravan/id/007810.php
بخشي از واكنش "جنگ و گريز" در انسان، اضطراب ناگهاني است كه بخش مهمي از سيستم دفاعي بدن محسوب ميشود.
اما گاهي اين واكنش بيشتر جدي شده و به صورت ترسهاي غيرمنطقي و حمله اضطرابهاي ناگهاني خود را نشان مي دهد. بيشتر ما گاهي حتي در برابر يك مورد خوب و خوشحال كننده، دچار اضطراب و وحشت ناگهاني مي شويم. براي مثال، وقتي در جاده با روشن شدن چراغ سبز، شروع به حركت ميكنيم و يك ماشين، بدون اينكه نشانهاي از امكان ترمزكردن در برخورد غافلگيرانه آن مشهود باشد خيلي سريع به ما نزديك ميشود؛ اضطراب و ترس ناگهاني در ما بوجود مياورد كه عادي و طبيعي است.
اما اگر يك تجربه و اتفاق بيضرر، هر روز همين واكنش را در ما به وجود آورد، مسئله فرق ميكند. يا بدتر از آن، اگر شما تشويش و اضطراب را براي يك مورد غيرمشخص با علايم كاملا غيرآگاهانه و نامفهوم، تجربه كنيد؛ اين واكنش خيلي غيرطبيعي است.
در ضمن، برخي افراد از اينكه دچار اضطراب ميشوند لذت مي برند . فكر ميكنند همان هيجانات ترن هوايي هاي تفريحي"با همان پيچ و خمها و شيب هاي تند" را تجربه مي كنند. اين مسئله كاملا با اين موضوع كه چرا ما اين گونه از اضطراب لذت ميبريم يا چه زماني مي توانيم آن را متوقف كنيم، متفاوت است.
تشويشهاي عمومي
امكان دارد هرچيزي براي ما تشويش ايجاد كند، اما اين نوع موارد مضطرب كننده، عمومي است:
- درمانهاي دندان
- پرواز
- خون
- تشويش هاي اجتماعي
- ترس از مكان هاي شلوغ و پرازدحام
علايم تشويش و نگراني زياد
- ضربان تند و كوبنده قلب
- احساس داشتن صندوقچه اي از درد و رنج
- به طور ناگهاني به هيجانآمدن و عرق كردن
- احساس بيماري
- لرزش
- گيجي
- خشكي دهان
- احساس نياز به دستشويي
- احساس ضعف
احساس تشويش و اضطراب ميتواند به آن اندازه قوي باشد كه فرد احساس كند دچار بيماري و حمله قلبي نيز هست . در اين صورت، اين مشكل نيز بر احساس نگراني او اضافه ميشود.
برخي افراد كم كم احساس مي كنند كه اين تشويش بينهايت جدي است و امكان كنترل آن وجود ندارد و آنها، تنها ميتوانند يك مشاهدهكننده و ناظر ساده اين مشكل باشند.
چگونه ميتوانيم به خودمان كمك كنيم
اولين قدم، شكستن سيكل تخديركننده و فاسدكننده اين واكنش هاست.روشهاي تمركز و تمدد اعصاب راه خوبي براي انجام اين كار محسوب ميشود. بدن شما به طور غريزي و غيرارادي، عصبي و هيجانزده است- اين واكنش ها، چيزي نيست كه ما ياد گرفته باشيم و آگاهانه آنها را بروز دهيم- تمركز و تمدد اعصاب همچنين بايد آگاهانه و با توجه به نقش آن در حل اين مشكل، فرا گرفته شود.
دو نوع روش تمركز و تمدد اعصاب وجود دارد: "راهنمايي هاي ذهني" و " كشش عضلاني". تمركز و تمدد اعصاب، روشي نيست كه فورا به مشكل ما جواب دهد بلكه مثل ديگر مهارتها، تنها با تكرار و تمرين مداوم، نتيجه مناسب دربرخواهد داشت.