عنوان:بارداران مضطرب
http://www.birtak.com/medic/id/007425.php
اضطراب، حالتي احساسي يا هيجاني است كه همه انسانها آن را تجربه ميكنند و منحصر به بيماران رواني نيست.
اضطراب ميتواند در تمام مراحل زندگي بشر جلوهگر شود، خصوصا در شرايطي كه شخص با بحراني مثل بيماري، اعمال جراحي، بلوغ و بارداري روبهرو ميشود.
آشكارشدن اضطراب در مادران به عوامل رواني، رفتاري و جسمي بستگي دارد و توانايي تحمل مادران در برابر تنشها و قدرت سازگاري آنان، در بروز علائم بسيار موثر است. خانمهايي كه مضطرب هستند، آستانه پايينتري براي نگرانشدن دارند و در بسياري از موقعيتهاي تهديدكننده بارداري، اضطراب آنان بيشتر ميشود.
عوارض
اگرچه اضطراب خفيف در زمان بارداري، طبيعي محسوب ميشود، ولي وقتي شدت يابد، نوعي اختلال باليني بهشمار ميرود. بيماري اضطراب، بسيار پريشانكننده است و گاه مادر قادر به تحمل آن نيست. او ممكن است براي رهايي از اين احساس، رفتارهاي خاصي از خود نشان بدهد كه علتش را نداند و يا دچار عوارض متعددي در دوران بارداري و هنگام زايمان شود. اضطراب ميتواند زمينهساز افسردگي بعد از زايمان باشد. شيوع اضطراب 10 تا 15 درصد گزارش شده است و ارتباط اضطراب مادران با زايمان زودرس نيز به اثبات رسيده است.
علائم
بروز اضطراب در برخي مادران به شكل ناراحتيهاي مختصر معده و دل پيچه، تهوع، سردرد، تپش قلب، كمخوابي و يا بيخوابي است و گاهي با عكسالعملهاي زودگذري مثل زودرنجي و گريهكردن خود را نشان ميدهد. برخي ديگر از مادران باردار در اواخر بارداري دچار دردهاي كاذب زايماني ميشوند و تا زمان زايمان، چندين بار با علائم دردهاي زايماني به بيمارستان ميروند كه نشاندهنده شدت اضطراب و نگراني آنان از زايمان است.
علل
از مهمترين علل اضطراب مادران در زمان بارداري، ترس از زايمان است كه تقريبا در 20درصد آنان مشاهده ميشود. شايد بزرگترين وحشت آنان اين است كه چطور درد زايمان را تحمل كنند. علت ديگر اضطراب، ترس از مجهولات و ناشناختههاست و اگر از دوستان و خويشاوندان نيز اطلاعات نادرستي كسب كنند، اضطراب آنها بيشتر ميشود. تخيلات موهوم نسبت به سلامت نوزاد، وضعيت ظاهري و جسمي و بسياري مسائل ديگر از ساير علل اضطراب در مادران باردار بهويژه مادراني است كه نخستين حاملگي را تجربه ميكنند. اين تخيلات و نگرانيها، بهتدريج تبديل به تفكرات منفي نسبت به زايمان و درد ناشي از آن خواهد شد.
درمان
با توجه به تاثيرات منفي اضطراب بر بارداري و زايمان، درمان آن يكي از مسائل مهم مامايي است. حتيالامكان هم بايد سعي كرد اين كار از طريق روشهاي غيردارويي انجام شود چون روش دارويي معمولاً عوارض جانبي خطرناكي براي مادر و جنين دارد.
روشهاي غيردارويي متداول، شامل روشهاي تنآرامي (Relaxation) و تمركز بر مهارتهاي زايماني است كه سبب كنترل مادر بر انقباض و انبساط عضلات خود ميشود. حمايت روحي همسر و بستگان نزديك مادر، استفاده از موسيقي و آبدرماني و بسياري از روشهاي ديگر از جمله آموزش چگونگي انجام زايمان به مادران است كه در كاهش اضطراب آنان تاثير بسياري دارد.
تشكيل كلاسهاي آمادهسازي رواني و آموزش زايمان به مادران، منجر به افزايش آگاهي آنان شده و بهطور چشمگيري اضطراب آنان را كاهش خواهد داد.