عنوان:نياز به دوست داشتن
http://www.birtak.com/family/id/007818.php
اساس حيات بردوست داشتن است؛ وگرنه هيچ موجودي زنده نميماند، محبت قويترين هيجان روح است. هر حس ديگري را خاموش ميكند و زير پا ميگذارد.
محبت انسان ريشه در معرفت او به خويشتن دارد. محبت انسان به خود، او را وادار ميكند كه به سوي كمال حركت كند و نقص را از خود بزدايد. يكي از روانشناسان «جان بيكايزل» درباره عشق و محبت ميگويد: «احتياج به محبت با هر نوزادي به دنيا ميآيد. ظاهراً نوزاد ابتدا غذا و آسايش ميخواهد، اما چند هفته نميگذرد كه به مادر ميچسبد و لبخند ميزند و تمناي محبت ميكند. پس آن چه براي حفظ بقا لازم دارد، اولين احتياج كودك به دوست داشتن و محبوب بودن است.»
تمام فعاليتهاي افراد بشر در زندگي بر محور عشق و محبت قرار گرفته است. ميزان محبت انسان نسبت به ديگران بايد متناسب با ميزان شايستگي آنها باشد. يعني نميتوان همه را به يك اندازه دوست داشت، زيرا اين عمل به معناي ناديده گرفتن- ارزشها و ضايع كردن گوهر محبت است- محبت سرمايهاي با ارزش است كه نميتوان آن را بيهوده به اين و آن بخشيد، بلكه با توجه به نقش محبت در سوق دادن انسان به كمال بايد تنها در جايي به كار رود كه دل را مجذوب كمال كند.
هدف محبت تأمين سلامت و بهداشت رواني انسان در دنيا است. تحقق اين هدف از اين طريق امكانپذير است كه انسان نفرت را با مودت پاسخ گويد و از راه گذشتي زيبا و دلپسند با تجاوز روبهرو شود و ستمگري را با عفو مبادله كند. محبت براي انسان يك نياز طبيعي به شمار ميرود و زندگي بدون محبت سرد و بيصفا و خستهكننده است. هر انساني دوست دارد محبوب ديگران باشد و از اظهار محبت، دلگرم و مسرور ميشود.
«سخت دلي و خشونت مايه پراكندگي و جدايي است.» (قرآن مجيد سوره آل عمران) زندگي بدون محبت سرد و بيروح است. تبادل محبت از دوران كودكي بايد آغاز و پايهگذاري شود. بهترين كساني كه ميتوانند اين نياز عاطفي را پايهگذاري كنند، والدين وبالاخص مادراست. كودك در دامن گرم مادر آرميده و از نگاههاي محبتآميز و نوازشها و بوسههاي او احساس محبوبيت ميكند.
روانشناس ديگري ميگويد: محبت مادر به طفل امكان تجربه جهان نوراني را به او ميدهد. كيفيت تجربه اين جهان از جانب طفل به وسيله چگونگي رفتار عاطفي مادر تعيين ميشود. همه ما رفتارهاي عاطفي را به شكل عاطفي درك ميكنيم. عكسالعمل طفل نسبت به بزرگسالان رنگ عاطفي بيشتري دارد. محروميت از محبت باعث عقبماندگي كودكان ميشود.
والدين موفق بايد فرزندانشان را به گونهاي ترغيب كنند كه از درون احساس خوبي نسبت به خود داشته باشند و اعتماد به نفسشان تقويت شود و احساس كنند مورد علاقه والدين هستند.خلاء عاطفي در زندگي، انسان را با هيچ چيز ديگر نميتوان جبران كرد. بيترديد يكي از مهمترين نقشهاي خانواده، پرورش عاطفي كودكان است كه براي آن جايگزيني نميتوان يافت.
وجود و حضور زن در كانون خانواده درواقع در حكم چراغ فروزاني است كه نور عاطفه را در فضاي خانه ميپراكند و محيط خانواده را از نظر ارزشهاي عاطفي غناي بيشتري ميبخشد. عاطفه مادري اوج عاطفه انساني است و نظيري براي آن نميتوان يافت.بدون ترديد زن براي جامعه انساني در حكم منبع عاطفي و معنوي پرارجي است كه اگر جامعه در جهت رشد واعتلاي خود از اين سرچشمه عواطف استفاده شايستهاي به عمل نياورد، با فقر عاطفي و معنوي و از ارزشهاي انساني فاصله خواهد گرفت.
عاطفه را بايد سرمايه معنوي ناميد كه نهتنها فرد، بلكه جامعه نيز براي رسيدن به حيات اجتماعي سالم و سعادتمند محتاج آن است.